srwis pamięci mieszkańcom wsi Balnica

Celem strony jest zebranie informacji o mieszkańcach, zwyczajach wsi Balnica zainteresowane proszę przesłać informacje, zdjęcie na e-mail: balnica@o2.pl

Balnica - nazwa miejsca - pochodzi od miana łemkowskiej wsi, która po wojnie została zniszczona i której pozostałości można znaleźć w pobliżu domu. Mieszkańcy wsi zistali siłą przesiedlenie w roku 1947 w ramach akcji "Wisła" na teren województwa szczecińskiego gmina Trzebiatów (wsie Roby, Gorzysław, Trzebusz, Bieczyno i inne). Wsieś została całkowicie zniszczona. Przed wojną Balnica liczyła ok. 500 mieszkańców. Pochodzi stąd Stephen Sułyk, greckokatolicki metropolita Filadelfii.

W 1549 roku zostały wydane przez starostę, Piotra Zborowskiego przywileje lokacyjne wsi Balnicy i Zubeńska. Pierwszy z przywilejów otrzymał 25 kwietnia Stecz, syn kniazia z Woli Michowej. Jednak osiedlenie tych wsi nastąpiło nieco później, po 1549 roku. Lustracja z 1565r. tak opisuje warunki, w jakich powstały te wsie:
"Bannica wieś - wieś tę anno Domini 1549 począł zasadzać niejaki Iwan Steczowicz, nad potokiem Bannica rzeczonem, pod górą Beskiedem, przy wielkim lesie, w której na ten czas jest gospodarzów osiadłych ab. Anno Domini 1561 siedm, którzy wymierzywszy sobie łanów pięć, poczęli je kopać nie dawno a iż wielkie i gęste lasy mają, tedy ich też mało wykopali. Żadnej dani nie dawają, bo jeszcze mają swobody ad decursum lat dwanaście". Balnica lokowana była na prawie wołoskim. Około 1560 r. próbowano bez powodzenia lokować na gruntach Balnicy nową wieś o nazwie Banniczka. W 1616 r. we wsi było już 17 łanów uprawnych. Balnica. Na przełomie roku 1918/1919 wchodziła w skład Republiki Komańczańskiej.

W 1921 r. mieszkało tu 470 osób, w tym: 426 grekokatolików, 33 rzymskokatolików, 33 wyznania mojżeszowego. Przed wojną Balnica liczyła ok. 500 mieszkańców.

Pozostałością po wsi jest cerkwisko (po dawnej cerkwi pozostały fragmenty muru i cmentarza) znajdujące się przy żółtym szlaku. Oprócz tego w Balnicy znajduje się kaplica otoczona kamiennym murkiem, a przed nią cudowne źródełko - przed wojną cel wędrówek okolicznej ludności.

Obecnie w dolinie prowadzony jest w retortach wypał węgla drzewnego. Prawdziwą sensacją archeologiczną było pod koniec kwietnia 2006 roku odkopanie na terenie byłej wsi Balnica dzwonu kościelnego o średnicy ok 1 m i wadze 635 kg^.. Prace konserwatorskie nad tym znaleziskiem prowadzi Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.

BALNICA
Historia wsi Balnica zamieszkanej do 1947 roku w większości przez Ukraińców.balnica
Historia Aktualności Historia Mieszkańcy Zdjęcia Mapa	Celem strony jest zebranie informacji o mieszkańcach, zwyczajach wsi Balnica zainteresowane proszę przesłać informacje, zdjęcie na e-mail: balnica@o2.pl Balnica - nazwa miejsca - pochodzi od miana łemkowskiej wsi, która po wojnie została zniszczona i której pozostałości można znaleźć w pobliżu domu. Mieszkańcy wsi zistali siłą przesiedlenie w roku 1947 w ramach akcji "Wisła" na teren województwa szczecińskiego gmina Trzebiatów (wsie Roby, Gorzysław, Trzebusz, Bieczyno i inne). Wsieś została całkowicie zniszczona. Przed wojną Balnica liczyła ok. 500 mieszkańców. Pochodzi stąd Stephen Sułyk, greckokatolicki metropolita Filadelfii. W 1549 roku zostały wydane przez starostę, Piotra Zborowskiego przywileje lokacyjne wsi Balnicy i Zubeńska. Pierwszy z przywilejów otrzymał 25 kwietnia Stecz, syn kniazia z Woli Michowej. Jednak osiedlenie tych wsi nastąpiło nieco później, po 1549 roku. Lustracja z 1565r. tak opisuje warunki, w jakich powstały te wsie: "Bannica wieś - wieś tę anno Domini 1549 począł zasadzać niejaki Iwan Steczowicz, nad potokiem Bannica rzeczonem, pod górą Beskiedem, przy wielkim lesie, w której na ten czas jest gospodarzów osiadłych ab. Anno Domini 1561 siedm, którzy wymierzywszy sobie łanów pięć, poczęli je kopać nie dawno a iż wielkie i gęste lasy mają, tedy ich też mało wykopali. Żadnej dani nie dawają, bo jeszcze mają swobody ad decursum lat dwanaście". Balnica lokowana była na prawie wołoskim. Około 1560 r. próbowano bez powodzenia lokować na gruntach Balnicy nową wieś o nazwie Banniczka. W 1616 r. we wsi było już 17 łanów uprawnych. Balnica. Na przełomie roku 1918/1919 wchodziła w skład Republiki Komańczańskiej. W 1921 r. mieszkało tu 470 osób, w tym: 426 grekokatolików, 33 rzymskokatolików, 33 wyznania mojżeszowego. Przed wojną Balnica liczyła ok. 500 mieszkańców. Pozostałością po wsi jest cerkwisko (po dawnej cerkwi pozostały fragmenty muru i cmentarza) znajdujące się przy żółtym szlaku. Oprócz tego w Balnicy znajduje się kaplica otoczona kamiennym murkiem, a przed nią cudowne źródełko - przed wojną cel wędrówek okolicznej ludności. Obecnie w dolinie prowadzony jest w retortach wypał węgla drzewnego. Prawdziwą sensacją archeologiczną było pod koniec kwietnia 2006 roku odkopanie na terenie byłej wsi Balnica dzwonu kościelnego o średnicy ok 1 m i wadze 635 kg^.. Prace konserwatorskie nad tym znaleziskiem prowadzi Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.
Copyright ©2012 by balnica